Naphthali ben Levi (Henri) van Praag (Amsterdam, 12 september 1916 – 3 november 1988) was een joods-Nederlandse pedagoog, filosoof en theoloog (dan wel godsdiensthistoricus), die ook bekendheid kreeg als (ortho)pedagogisch therapeut en als publicist over actuele levensbeschouwelijke thema’s en op psychologisch en parapsychologisch gebied.
Van Praag is (mede)auteur van enkele honderden boeken en artikelen, en heeft duizenden voordrachten en colleges gegeven, die ten dele op band zijn vastgelegd. Hij is in meerdere disciplines afgestudeerd en heeft tijdens zijn leven aan verschillende universiteiten gedoceerd. Hij was (mede)oprichter van de ‘experimentele’ universiteit van Lugano.
bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Henri_van_Praag
Nieuw:
BEELDMATERIAAL
Een nieuwe pagina met een verzameling van beschikbaar videomateriaal :
- Van Praag over de vraag of we kunnen spreken van een ziel (1969)
- en of een ziel de dood overleeft (1969)
- Wie zeggen de mensen dat ik ben (I): Van Praag over Jezus als eersteling in het messiaanse verbond (1971)
- Wie zeggen de mensen dat ik ben (II): Van Praag over de vraag of Jezus zichzelf als messias zag (1972)
- Een deel uit het acht uur durend studiogesprek met de helderziende Gerard Croiset, die buiten beeld door zes interviewers, waaronder Van Praag, ondervraagd wordt over zijn leven en paranormale begaafdheid.(1972)
- Futurologie – zoeklicht op de wereld van morgen. Samenstelling en presentatie drs. H. van Praag (1972)
- 6.1. Alles mag
- 6.2. Alles is relatief
- 6.3. Alles kan
- 6.4. Alles heeft zijn eigen rechten
- 6.5. Alles spreekt zijn eigen taal
- 6.6. Alles is nieuw onder de zon
- Een serieuze kijk op het bandstemmenfenomeen met o.m. prof. H. van Praag (Televizier Magazine 1981)
- Reïncarnatie bij Karel van de Graaf (1985)
- Over de I.U.L. in Lugano (1986)
- Toespraak op congres Infolution van BSO (1986)
De BIJBELSE CODE…
Een systematische studie van Henri van Praags denken over de bijbelse traditie als een fundamentele religieuze taal, waarin jodendom, christendom en islam elk op eigen wijze getuigen van de Ene God.
Het project analyseert Van Praags volledige corpus rond deze thematiek en plaatst deze binnen zijn bredere visie op religieuze pluraliteit, zonder deze reeds volledig te betrekken.
Vanuit of tijdens dit onderzoek publiceren we van tijd tot tijd korte reflecties of zijsporen die ontstaan tijdens het onderzoek.
Het hierna volgende stuk vertrekt vanuit twee lezingen van Henri van Praag (1949 en 1950) en verbindt die met een vergeten liturgisch feest op 1 januari.
Het eigenlijke project wordt later apart toegelicht op deze website.
Henri van Praag’s oproep aan de Kerk (1949-1950) en de liturgische keuzes na Nostra Aetate
Midrashram 